نوجوانی دورهای مهم برای آغاز افسردگی اساسی است. اما به نظر میرسد با تمامی تدابیر اندیشیده شده برای رفع تبعیضهای قومی و نژادی، هنوز در اقلیت بودن، در درمان این ناهنجاری تاثیر منفی میگذارد.
به گزارش روزنامه الکترونیکی دانش و فناوری ـ ستنا، بر اساس بررسی های 5 ساله (2004 تا پایان2008) دانشمندانِ آمریکایی که روی بیش از 7700 نوجوان 12 تا 17 ساله انجام گرفت، نتایج نشان داد، اقلیتهای قومی و نژادی ساکن در ایالت آتلانتا بیشترین مبتلایان به افسردگیِ شدید و با کمترین پاسخ مثبت به درمان بودند.
نژادها و قومیتهای مورد ارزیابی در این تحقیق شامل: سفید پوستان غیر اسپانیایی، سیاه پوستان، اسپانیاییها و آسیاییها بود.
در بررسیهای انجام شده، دانشمندان دریافتند، میزان پاسخ به درمان افسردگیِ اساسی در سفید پوستان 40 درصد، سیاهان32 درصد،اسپانیایی ها 31 درصد و آسیاییها 19 درصد بوده است. با توجه به این نتایج مشخص است که میزان پاسخ مناسب به درمان در آسیاییها که از اقلیتهای قومی نژادی در آمریکا محسوب میشوند از دیگران کمتر است.
عليرغم وجود وضعیت برابرِ درمانی و خدمات یکسان در حوزهی سلامت برای این چهار گروه، به نظر میرسد عواملی چون، شکل ظاهری به عنوان مارک قومی و نژادی، توانایی کم در صحبت کردن به زبان انگلیسی، و بنابراین پاسخ کمتر و مراجعه کم به مراکزدرمانی و مسألهی درمان تأثیر بهسزایی داشته باشد.
نکته مهم این که، در ادامهی بررسیهای این دانشمندان هیچ نشانهی بارزی در جهت تبعیض قومی نژادی در سیستم بهداشت و درمان چه به شکل سرپایی و غیره در تشدید و عدم پاسخ مناسب به درمان افسردگی اساسی یافت نشد.
تهیه و تنظیم: علیرضا مینویی
