مشروح اخبار (339)
مصرف آهن در زمان بارداری، به مادران در تثبیت سطح آهن خون کمکی نمیکند و به گفتهی پزشکان شاید نیاز به انجام این کار وجود نداشته باشد.
به گزارش روزنامه الكترونيكي دانش و فناوری ـ ستنا، با وجود اینکه مصرف آهن در زمان بارداری همواره به مادرات توصیه میشود، بر اساس نتایج مطالعات انجام شدهی اخیر، این امر فایدهی خاصی برای مادران ندارد.
در این مطالعه بیش از هزار زن باردار تحت بررسی قرار گرفتند. نیمی از این زنان روزانه قرصهای حاوی 60 میلی گرم آهن و فولیک اسید مصرف کردند. نیمی دیگر نیز 30 میلی گرم آهن به همراه فولیک اسید، روی و ویتامینهای A و C دریافت کردند. این زنان مصرف قرصها را تا 3 ماه پس از زایمان ادامه دادند. پس از پایان مطالعه، محققان مشاهده کردند که درصد آهن خون در تمامی این افراد یکسان بود و مصرف بیشتر آهن تاثیر محسوسی نداشت. در طول دوران بارداری، بدلیل وجود کودک در حال رشد و نیاز به آهن بیشتر، افت طبیعی در سطح آهن خون پدید میآید. اما مطالعه اخیر بر این مساله صحه میگذارد که مصرف آهن اضافی، مگر در موارد کم خونی مادران، هیچگونه تاثیری بر افت آهن در زمان بارداری در بدن مادران ندارد.
تهیه و تنظیم: شراره یعقوبی
مهار کردن متاستاز با زندانی کردن سلولهای سرطانی
Written by Administratorمحققان روشی جدید کشف کردهاند تا از طریق به دام انداختن سلولهای سرطانی با بهره گیری از مواد نانو، از متاستاز جلوگیری کنند.
به گزارش روزنامه الكترونيكي دانش و فناوری ـ ستنا، مطالعات اخیر نشان میدهند زمانی که سلولهای بنیادی سرطان پروستات (CSCs) در مواد نانوی تولید شده از پپتیدها (SAP) محبوس میشوند، SAP مانع از تجمع و تکثیر سلولهای سرطانی در محیط آزمایشگاهی میشوند و میتوان از این طریق از متاستاز جلوگیری کرد. در این تحقیق محققان بر این عقیده بودند که CSC ها منشا اصلی متاستاز سرطان پروستات محسوب میشوند و همین پیش فرض، این سلولها را به هدف اصلی دانشمندان در جهت مهارسازی متاستاز تبدیل نمود. طی تحقیقات انجام شده در گذشته، دانشمندان مشاهده کرده بودند که با استفاده از SAP میتوان از تکثیر و رشد سلولها جلوگیری کرد و اینبار تمرکز آنان بر روی سلولهای سرطانی و CSC ها قرار گرفت.
دانشمندان میگویند که CSC ها متهاجمتر از دیگر سلولهای سرطانی هستند و از این رو در موارد شکست درمان با شیمی درمانی، اهداف درمانی جدی محسوب میشوند. به همین منظور، تزریق مواد نانو مستقیماً در داخل تومورهای سرطانی، میتواند از گسترش سلولهای عامل متاستاز جلوگیری کند. از طرف دیگر، با بدام انداختن CSC ها در مواد نانو، این سلولها امکان فرار ندارند و براحتی در معرض داروهای شیمی درمانی قرار میگیرند که این امر به اثربخشی مضاعف درمان میانجامد. دانشمندان معتقدند که هدف اصلی در درمان سرطان، جلوگیری از تکثیر و گسترش سلولهای سرطانیست و این روش جدید برای مهار کردن متاستاز، به رویکردی جدید در زمینهی درمان سرطان خواهد انجامید.
متاستاز به مهاجرت سلولهای سرطانی از یک بافت به بافت دیگر گفته میشود.
تهیه و تنظیم: شراره یعقوبی
با توجه به نتایج تحقیقات اخیر انجام شده، زنانی که روزانه بیش از یک فنجان قهوه مصرف میکنند در مقایسه با دیگران 20 الی 22 درصد کمتر در معرض سکته قرار دارند.
به گزارش روزنامه الكترونيكي دانش و فناوری ـ ستنا، در این تحقیق که در موسسهای در سوئد انجام شد، اطلاعان پزشکی مربوط به 3000 نفر در یک دورهی 10 ساله مورد بررسی قرار گرفت. محققان دریافتند که عدم مصرف و یا مصرف کم قهوه با خطر بالای سکته رابطهی مستقیم دارد. این مطالعه در سال 1997 با بررسی 34670 زن که هیچگونه سابقه امراض قلبی عروقی نداشتند آغاز شد.
این زنان 49 تا 83 ساله به مدت 10 سال از نظر ارتباط رژیم غذایی با پیدایش بیماریهای مختلف مورد بررسی قرار گرفتند. در این مدت از افراد خواسته شد که پرسشنامههایی در ارتباط با مصرف روزانهی قهوه تکمیل کنند و سوابق پیدایش بیماری در آنان نیز از طریق گزارشات بیمارستانها در طول این سالها پیگیری شد. در طول این 10 سال، 1680 نوع مختلف سکته مانند سکته قلبی و مغزی مشاهده شد و پس از بررسی عوامل موثر بر آن و رژیم غذایی این افراد، محققان دریافتند که مصرف قهوه این خطر را در افراد کاهش میدهد و افرادی که دچار سکته شده بودند مقدار کمی مصرف قهوه در رژیم غذایی خود داشتند.
تهیه و تنظیم: شراره یعقوبی
مطالعات اخیر نشان میدهند که مرحله خواب سبک حافظه را تقویت میکند و مغز را آمادهی یادگیری بیشتر میسازد و از این رو افرادی که کم میخوابند درصد یادگیری کمتری دارند.
به گزارش روزنامه الكترونيكی دانش و فناوری ـ ستنا، تا به امروز دانشمندان در مورد مرحلهی سبک خواب که در آن خواب نمیبینیم و تاثیرات آن نظرات مختلفی داشتهاند. اما مطالعات انجام شده اخیر در دانشگاهی در کالیفرنیا میگویند که مغز انسان در این مرحله که معمولاً کم اهمیت تلقی میشود، در حال تقویت و بازیابی قدرت یادگیری خود است. این مطالعات شواهدی دال بر این مطلب یافتهاند که امواج مغزی که به دوکهای خواب معروفند، بین نقاط مختلف مغزی شبکه ای ایجاد میکنند و بدین ترتیب یادگیری را تقویت میکنند. این تکانههای الکتریکی خاطرات و اطلاعات را از هیپوکامپ -که فضای کمی دارد- به قشر پیش پیشانی انتقال میدهند و در نتیجه فضای بیشتری برای پذیرش دادههای جدید در هیپوکامپ آزاد میکنند. در پی این تحقیق، دانشمندان میگویند که دوکهای خواب هستند که قدرت یادگیری ما را تعیین و پیش بینی میکنند. آنان دریافتند که شبکهی دوکهای مغزی در مرحلهی حرکات آرام چشمی بوجود میآیند و افرادی که کمتر از 6 ساعت در شب میخوابند، به علت کمتر شدن مقدار دوکهای خواب، با مشکلات یادگیری بیشتری در مقایسه با دیگران مواجه خواهند بود.
مرحلهی حرکات کند چشمی در نیمهی دوم مدت زمان خواب و قبل از مرحلهی حرکات سریع چشمی -مرحلهای که ما در آن خواب میبینیم- پدید میآید و مدت زمان بیشتری از خواب انسان را به خود اختصاص میدهد.
تهیه و تنظیم: شراره یعقوبی
واکس، رنگ ها، مواد مصنوعی؛ تقریباً همه چیز امروزه از نفت و گاز خام تولید میشود. در حال حاضر زیست شناسان قصد دارند سلولها را به کارخانه تبدیل کنند.
به گزارش روزنامه الكترونيكي دانش و فناوري ـ ستنا، مواد شیمیایی اورهدار مواد چندان جالب توجهی نیستند. اما وقتی فریدریش ولر در سال 1828 در برلین (برای اولین بار) این ماده بی بو و بی رنگ را در لوله آزمایش تولید کرد، رویدادی شگفت انگیز بود. زیرا تا آن زمان ماده شیمیایی اورهدار فقط توسط کبد و کلیهها تولید میشد. شیمیدانان به تفکیک مجزای مواد زنده (آلی) و غیرزنده (غیرآلی) باور داشتند. تولید ماده شیمیایی اورهدار آلی زنده از مواد غیر زنده کالیوم سیانات و آمونیوم سولفات، همان کاری که ولر انجام داد، غیر ممکن به نظر میرسید.
بعد از ولر، محققان شروع به ساخت تعداد زیادی از مولکولهای آلی در ارلنها و لولههای آزمایش کردند. در سال 1845 مارسلین برتلو فرانسوی از گلیسرول و اسید استئارین چربی طبیعیتری استئارین را تولید کرد و یک گام نیز فراتر رفت: با استفاده از اسیدهای چرب دیگر که در چربیهای معمولی وجود نداشت، توانست مواد کاملاً جدیدی تولید کند که شبیه چربیهای طبیعی بودند، اما در طبیعت وجود نداشتند.
وندل لیم از دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو با علاقمندی از سرآغاز شیمی آلی یاد میکند. فرآوردههای آن امروزه همه جا هستند. لیم بر این باور است که زیست شناسی فراروی تحول مشابهی قرار دارد. به گفته لیم: «احتمالاً در دهههای آتی انقلاب مشابهی را در زیست شناسی مشاهده خواهیم کرد.» در حقیقت زیست شناسی ترکیبی در حال حاضر تولید مواد شیمیایی را در میکروارگانیسمها میسر میسازد. در این حیطه نیز اولین موفقیتها، موفقیتهای نسخه برداری شده بودند.
مقر شرکت آمیریس در امریویل کالیفرنیا است. این شرکت در حوزهی نوپای زیست شناسی ترکیبی پیشگام محسوب میشود، که چیزهای امکان پذیر را اثبات میکند.
جی کیسلینگ، پروفسور زیست شناسی از دانشگاه برکلی، در سال 2003 به همراه دیگر محققان این شرکت را تأسیس کرد. ایدهی آنان تولید داروی مالاریا، آرتمیسینین، توسط مخمرها بود. تاکنون باید این دارو به سختی از گیاهان به دست میآمد. از یک کیلوگرم برگ خشکیده نوعی درخت حدود هشت گرم آرتمیسینین به دست میآید.
مؤسسه گیتز از این شرکت نوپا با بیش از 40 میلیون دلار حمایت مالی کرد. تأثیر ناشی از کار این شرکت میتواند بسیار عظیم باشد: بیش از یک میلیون نفر سالانه جان خود را در اثر بیماری مالاریا از دست میدهند و همواره عوامل بیماریزا در برابر بسیاری از داروها مقاوم هستند. چون آرتمیسینین نیز علیه این تک سلولی مزاحم مؤثر است، سازمان بهداشت جهانی در سال 2000 آن را به عنوان اولین خط دفاعی در برابر این بیماری اعلام کرد. اما از آنجا که 14 ماه طول میکشد تا دانه گیاه به دارو تبدیل شود، همواره نوسانهایی در دسترس پذیری و قیمت دارو پیش میآید.
محققان شرکت آمیریس ژنهای تعیین کنندهی گیاه را در مخمرها کپی کرده و بدین ترتیب سلولها را به کارخانههای آرتیمیسینین مبدل ساختهاند. البته کپی برداری به هیچ وجه ساده نیست. به گفتهی نیل رنینگر، یکی از بانیان شرکت: «مسئله فقط وادار کردن یک سلول به خواندن چندبارهی یک ژن نیست. ما مسیر تولید کاملی را به این سلولها افزودهایم.» در حقیقت مخمرها همانند یک مسیر تولید همواره در معرض بهینه سازی بودهاند. در اصل سلولها سرشار از چنین مسیرهای تولیدی هستند: ژنهای موجود در هستهی سلول راهنمای ساخت پروتئینها هستند و هر پروتئین در سلول مانند یک کارگر در نوار تولید زنجیرهای کار ویژهای را انجام میدهد، یک مولکول را به مولکول دیگری تبدیل میکند.
در ابتدا بایستی ژنهای جدید افزوده شوند، طوری که سلول در اصل اسید آرتیمیسین مطلوب (پیش ساز آرتیمیسینین) را تولید کند. رنینگر میگوید:«سپس مجبور شدیم ژنهای دیگر را چنان تغییر دهیم که سلول همهی منابع غیر ضروری برای حیات را در تولید این داروی شیمیایی به کار گیرد.» ژنها تقویت یا همزمان دوبرابر میشوند، انشعابات فرعی متوقف میشوند و فعالیت پروتئینهای ویژه چنان با یکدیگر تطبیق مییابد که در این میان اختلالی به وجود نمیآید. زیرا اگر یک فرآورده میانی انباشته شود، میتواند برای سلول سمی باشد یا تولید را مختل سازد. «نتیجه سلولی است که دقیقاً برای امر خاصی تنظیم شده است: تولید اسید آرتیمیسینین.»
در این میان شرکت داروسازی زانوفی این پروژه را بر عهده گرفته است و قصد دارد در سال 2012 تولید صنعتی را شروع کند. به گفتهی لارنس گلدن برگ، زیست شناس شاغل در زانوفی: «ما در سال آینده نیز با کمبود آرتیمیسینین مواجه خواهیم بود. از این رو هدف ما این است که هر چه سریع تر این دارو را وارد بازار کنیم.»
آرتیمیسینین مطلوبترین مثال برای طرفداران زیست شناسی ترکیبی است. اما تعداد زیادی از پروژههای مشابه وجود دارد. موفقیت بزرگ بعدی میتواند سوختها باشد. به گفتهی مارتین فوسنگر، محقق بازلی: «در سالهای آتی مطمئناً اولین نقاط عطف از این حوزه سربرخواهند آورد.» ظاهراً صنعت و دولت دقیقاً همین دیدگاه را دارند. وزارت انرژی آمریکا در سال 2009 و 2010، 300 میلیون دلار را در بخش زیست شناسی ترکیبی سرمایه گذاری کرد. اکسون موبایل از تحقیقات بیوتکنولوژیکی کرایگ ونتر با 60 میلیون دلار حمایت می کند و در این حوزه تعداد زیادی از شرکتهای کوچک نیز حضور دارند.
شرکت Gevo درواقع آماده است تا با کمک میکروارگانیسم ها ایزوبوتانول را از شکر تولید کند. به این منظور محققان از مولکولهایی استفاده میکنند که در واقع برای تولید اسیدهای آمینه به کار میروند. بنا به اظهار فرانس آرنولد، یکی از بانیان این شرکت: «اگر شما یکی از محصولات میانی را بردارید و دو گام پیش بروید، آنگاه به جای اسید آمینه والین، ایزوبوتانول خواهید داشت.» الکل به عنوان سوخت مناسب تر از اتانول است.
آمیریس نیز در بخش (تولید) بیودیزل مشغول کار است. محققان این شرکت مخمرها را وادار ساختند که به جای تولید اسید آرتیمیسین فارنزن، مولکول بلندی از 15 اتم کربن تولید کنند. رنینگر با افتخار ميگويد: «این فقط یک هفته کار داشت.» زیرا تولید هر دو ماده در سلول فقط در مراحل آخر متفاوت است.
اگر فارنزن ها با اکسیژن اشباع شوند، مولکولی به وجود می آید که به عنوان بیودیزل کارکرد مناسبی دارد. اما هنوز راه طولانی در پیش است تا این ماده بتواند از نظر قیمت با دیزل برابری کند. به گفتهی رنینگر: «محققان ما از این بابت کاملاً اطمینان دارند، ما این ماده شیمیایی عالی را تولید میکنیم و سپس آن را با اتمهای اکسیژن اشباع میکنیم تا آن را بسوزانیم.» این مولکول را میتوان با دستکاری به روغنها و کرمهای پوست نیز تبدیل کرد و اینها ارزششان بیشتر است. آمیریس قصد دارد در سال جاری شش تا نه میلیون لیتر فارنزن تولید کند. Gevo و دیگر شرکتها نیز مرکز توجه خود را از مواد سوختی به مواد شیمیایی تغییر میدهند.
محققان قصد دارند دیگر محصولات پتروشیمی را نیز جایگزین سازند. امروزه هزاران ماده از نفت و گاز خام تولید میشود: چسب، مواد مصنوعی، گازهای صنعتی، رنگها، مواد آرایشی، موم شمعها و واکسهای کفش، ترکیبات گوگردی در وسایل آتش بازی یا لاستیکهای اتومبیلها. به گفتهی جورج چرچ، محقق مؤسسه فناوری ماساچوست: «تصورش را بکنید این روند چه چیزهایی را به همراه دارد: فراوردههای زاید سمی، آلودگی محیط زیست، خلیج مکزیک.این یک کابوس شیمیایی است.» وی میکروارگانیسمها را به عنوان راه حل میداند: «ما نیاز به دماهای بالا و عناصر کمیاب نداریم.» درو باکتریها به جای سوزاندن گاز و نفت. وی بر این باور است که: «بدین سان امکان ایجاد صنعت کاملاً جدیدی به وجود میآید. یکی از این شرکتها می تواند اکسون بعدی باشد.»
چرچ همچنان ادامه میدهد. وی با طرح این سؤال تلفن همراه خود را بالا میگیرد: «چرا ما نباید این را اینجا در سلولها تولید کنیم؟ من میگویم چیزی وجود ندارد که ما در حال حاضر تولید کنیم و نتوان آن را توسط طبیعت تولید کرد.» چرچ در مورد قیمت نیز محاسباتی کرده است، وی میگوید:« همه چیز بایستی 2/0 دلار به ازاء هر کیلوگرم تمام شود. در نهایت شما با این قیمت میتوانید چوب را نیز بسازید و این فرآوردهی طبیعی بسیار هنرمندانه است.» البته اینها هنوز طنین آرزو با خود دارند. درست همانند ایدهی 200 سال پیش تولید ماده شیمیایی اورهدار از مواد غیرزنده.
برگردان: خديجه كاظم عليلو
استفاده از تلفن همراه به مدت طولانی متابولیسم گلوکز در بخشهایی از مغز را افزایش میدهد.
به گزارش روزنامه الكترونيكي دانش و فناوری ـ ستنا، بر اساس نتایج تحقیقات اخیر، افرادی که گوشی موبایل خود را بیش از 50 دقیقه در کنار گوش خود نگه میدارند، افزایش 7 درصدی در مصرف قند در مغز تجربه میکنند و این مساله بیشتر در قسمتهایی رخ میدهد که به آنتن موبایل نزدیکترند.
دانشمندان به منظور یافتن جوابی برای این سوال که آیا قرار گرفتن در معرض امواج رادیویی ساطع شده از موبایل متابولیسم گلوکز را در مغز افزایش میدهد یا خیر، آزمایشی ترتیب دادند. آنان از 47 فرد سالم در این آزمایش استفاده کردند. تمرکز این تیم تحقیقاتی بر تاثیر میدانهای مغناطیسی تولید شده در موبایل بر روی فعالیت مغزی افراد بود و از روش توموگرافی مخصوصی برای مشاهدهی متابولیسم قند در مغز استفاده کردند. از داوطلبان خواسته شد که موبایل را به مدت 50 دقیقه بر روی هر دو گوش خود قرار دهند. این کار یکبار با موبایلهای روشن و بار دیگر با گوشیهای خاموش انجام شد. محققان دریافتند که قسمتهایی از مغز که نزدیک به تلفن روشن بودند، 7 درصد بیشتر از دیگر قسمتها قند مصرف میکنند و در نتیجه ذخیره قند مغز در آن قسمتها زودتر پایان مییابد.
افزایش روزافزون استفاده از تلفن همراه همواره نگرانیهایی را از جانب مردم عادی و پزشکان در بر داشته است و روزانه تحقیقات بسیاری در ارتباط با اثرات منفی و یا مثبت امواج رادیویی بر مغز انجام میگیرند.
تهیه و تنظیم: شراره یعقوبی
حداقل دوز ویتامین دی برای جلوگیری از بیماری ها 6 هزار واحد بین المللی محاسبه شده است.
به گزارش روزنامه الکترونیکی دانش و فناوری ـ ستنا، پژوهشگران دانشگاه سن دیگو در جدیدترین پژوهش خود به این نتیجه رسیدهاند که حداقل دوز ویتامین دی برای جلوگیری از بیماریهایی چون دیابت، سرطان و ام اس در حدود 6 هزار واحد بین المللی است.
ویتامین دی میتواند در دوزهای بالاتر از حداقل دوز روزانه (3 هزار واحد بین المللی) به پیشگیری موثری از بیماریهایی چون دیابت نوع یک، انواع سرطان چون روده بزرگ و سینه و اماس بپردازد. حداقل دوز روزانه توصیه شده برای بزرگسالان تا 4 هزار واحد بین المللی و برای کودکان بین هزار تا 2 هزار واحد است.
ویتامین دی را که کلسفیرول نیز مینامند٬ یکی از ویتامینهای لازم برای بدن و از ویتامینهای محلول در چربی است که به رشد و استحکام استخوانها از طریق کنترل تعادل کلسیم و فسفر کمک میکند.این ویتامین با ایجاد افزایش جذب فسفر و کلسیم از رودهها و کاهش دفع از کلیه به متابولیسم استخوانها کمک میکند و همچنین از طریق ترجمه ژنهای هسته سلول به رشد سلول کمک میکند.
منبع اصلی دریافت این ویتامین بجز منابع گیاهی مثل غلات و حیوانی مثل ماهی ساردین و شیر٬ نور خورشيد است. بهطوری که 10 تا 20 دقیقه ماندن در زیر آفتاب٬ نیاز روزانه بدن انسان به این ویتامین را تامین میکند. کمبود این ویتامین همچنین باعث پوکی استخوان در کهنسالی میشود.
تهیه و تنظیم: هادی ناصری
با بکارگیری روش جدید درمانی میتوان بستری مناسب برای لقاح خارج از رحمی تهیه کرد.
به گزارش روزنامه الکترونیکی دانش و فناوری ـ ستنا، محققان دریافتند که با بهکارگیری روشی که برای بیماران سرطانی پس از شیمی درمانی استفاده میشود میتوان به افزایش احتمال باروری موفق به روش خارج رحمی کمک کرد.
در روش لقاح خارج رحمی تخمک از مادر تخمک و از پدر اسپرم گرفته شده و در خارج از بدن لقاح داده میشوند اما احتمال موفقیت و باروری در آن کمتر از 50 درصد است زیرا اغلب بافت رحم ضخامت لازم برای نگه داری از سلول تخم لقاح یافته را ندارد.
در این روش جدید درمانی با تجویز فاکتور تحریک رشد گرانوسیتی که پیش از این برای بیماران سرطانی پس از شیمی درمانی آنها استفاده میشد تجویز میشود. بنابراین بافت رحم نازک ضخیم شده و توانایی نگه داری از سلول تخم را دارد و جنین به رشد و بقای خود ادامه میدهد.
باروری خارج رحمی یا تلقیح آزمایشگاهی (IVF) شامل بارور کردن تخمکهای زن در آزمایشگاه و سپس انتقال جنینهای حاصل به رحم است.
تهیه و تنظیم: هادی ناصری
مرگ و میر کمتر زنان نسبت به مردان در حملات قلبی
Written by Administratorبرخلاف تصورات پیشین، زنان کمتر از مردان در حملات قلبی در معرض خطر مرگ قرار دارند.
به گزارش روزنامه الکترونیکی دانش و فناوری ـ ستنا، دانش پژوهان دانشگاه میشیگان با مطالعه بر روی حدود 9 هزار نفر دریافتند که بر خلاف نظریات و تصورات پیشین، زنان در مرگ و میر ناشی از حمله قلبی دارای میزان کمتری نسبت به مردان هستند.
بنابر نتایج این پژوهش، میزان مرگ و میر زنان در اثر حملات قلبی تنها زمانی با مردان برابر میشود که بیماریهای همراه در این افراد وجود داشته باشد. منظور از بیماریهای همراه دیابت، تصلب شراین، فشار خون و... است.
یکی از تفاوتهای حمله قلبی در زنان و مردان اینست که خطر خونریزی ناشی از حمله قلبی و نیاز به انتقال خون در زنان بیشتر از مردان است.
عامل دیگری که خطر مرگ و میر ناشی از حمله قلبی در زنان را برابر با مردان و یا حتی بالاتر از آنها میکند افزایش سن و پیری است.
تهیه تنظیم: هادی ناصری
تریگلیسیرید میزانی بهتر از کلسترول در پیش بینی سکته قلبی
Written by Administratorتریگلیسیرید بالا میتواند بهتر از کلسترول بالا به پیش بینی سکتههای قلبی کمک کند.
به گزارش روزنامه الکترونیکی دانش و فناوری ـ ستنا، محققان دانمارکی در مطالعهی اخیر خود دریافتند که از تریگلیسیرید بالای خون میتوان بهتر از کلسترول بالای خون برای پیش بینی سکتههای قلبی بهره برد.
در این پژوهش دانشمندان در حدود 15 هزار نفر را در طی 33 سال مورد بررسی و نظارت قرار دادند. در این مدت آنها مشاهده کردند که اگر میزان تریگیلیسیرید غیرناشتا خون بین 89 تا 177 میلی گرم در دسی لیتر خون باشد احتمال وقوع سکته در حدود 1.2 برابر حالت نرمال و در درصورتی که این رقم به حدود 400 میلی گرم در دسی لیتر خون برسد احتمال وقوع سکته قلبی نزدیک به 4 برابر میشود.
کلسترول و تریگلیسیرید با تنگ و مسدود کردن عروق باعث کاهش یا قطع شدن خونرسانی به بافت قلب شده و سکته قلبی را موجب میشوند. دانشمندان امیدوارند بتوان با این یافته نشانگر بهتری برای احتمال وقوع سکتههای قلبی پیدا کرده باشند.
تهیه و تنظیم: هادی ناصری