Fri08122011

Back محیط زیست
شنبه 21 اسفند 1389 ساعت 15:09

سوخت‌های زیستی تهدیدی برای معضل غذا

Written by Administrator

گزارشات بخش کشاورزی و خوراک سازمان ملل، نشان می‌دهد تغییرات آب و هوایی و گرم شدن کره زمین و در پی آنها وقوع طوفان‌ها و خشکسالی‌ها در مناطق مختلف، همچنین افزایش تقاضا برای سوخت‌های زیستی و سیاست‌های ملی برای حفظ بازارهای داخلی می‌تواند منجر به افزایش قیمت جهانی غذا شده و در دراز مدت باعث به خطر افتادن ثبات غذایی شود.

clip_image001

به گزارش روزنامه الکترونیکی دانش و فناوری - ستنا، افزایش روزافزون قیمت غذا در مقیاس جهانی باعث ایجاد مخاطرات داخلی و بویژه اعتراضات مردمی به مسئولین تونسی و مصری شده است. همچنین مشکلات دیگری در آفریقای شمالی و خاورمیانه از الجزیره گرفته تا یمن دامن گیر مردم و مسئولین شده است. نوسانات قیمت غذا موضوع جدیدی برای بخش کشاورزی نیست اما تغییرات بی سابقه آب و هوا باعث بحران انرژی شده است که در پی آن استفاده از حبوبات و برخی از قسمت های دیگر مربوط به کشاورزی برای تولید سوخت های فسیلی به شدت افزایش یافته است. به گغته سازمان ملل این تغییر در نظام غذایی نگرانی های بزرگی بدنبال داشته و باعث افزایش چشمگیری خواهد شد. مدیر توسعه کشاورزی بخش کشاورزی و صنایع غذایی سازمان ملل از کاهش ذخیره مواد مهم کشاورزی همچون گندم و ذرت ابراز نگرانی کرد. وی افزود: با افزایش قیمت ها دولت ها و بخش خصوصی سعی در کاهش ذخیره خود دارند تا کمبود ایجاد شده در بازار مصرف را برطرف کنند که این موضوع خود باعث افزایش قیمت می شود. پیش بینی می شود قیمت غذا در دهه های آینده بیش از این افزایش یافته و از حد متوسط خود در دسال های گذشته نیز فراتر رود.

تعداد افرادی که دسترسی به غذای کافی ندارند در سال گدشته به 925 میلیون کاهش یافت که از میزان اوج خود در سال 2009 یعنی 1.023 میلیارد نفر پایین تر بوده ولی همچنان این رقم نگران کننده است. در سال 2010 شانزده درصد مردم کشورهای در حال توسعه در گرسنگی به سر می بردند که نسبت به سال 2009 هجده درصد کاهش داشته است.

تهیه و تنظیم: گیتی احتشام دفتری

شنبه 07 اسفند 1389 ساعت 19:49

تاثیر تغییرات آب و هوا روی گندم

Written by Administrator

دانشمندان سازمان کشاورزی آریزونا با کمک گندمکاران جنوب غرب آمریکا سعی در بررسی تاثیرات تغییرات جوی روی گندم دارند تا بتوانند تغییرات ناشی از گرم شدن کره زمین را در آینده پیش بینی کنند.

110224201905-large1

به گزارش روزنامه الکترونیکی دانش و فناوری ـ ستنا، محققان سازمان کشاورزی ایالات متحده در مزارع گندمی که مورد آزمایش و بررسی بودند گرم کننده‌های مادون قرمز نصب کردند تا بتوانند شرایطی مشابه آنچه در سال 2050 شاهد آن خواهیم بود را شبیه سازی کنند.

این تحقیق با کمک بخش مطالعاتی (ARS) سازمان کشاورزی ایالات متحده شکل گرفت که مهم‌ترین بخش آژانس تحقیقات علمی در آمریکا به شمار می‌آید و این تحقیق حمایت این سازمان را برای تدبیر راهکارهای لازم در بر دارد. به‌طور معمول در آریزونا گندم دراواسط زمستان کاشته می‌شود و در اواخر ماه می برداشت می‌شود. آبیاری این مزارع در طول این مدت صورت می‌گیرد. دمای هوا بین زیر صفر در زمستان و بالای 100 درجه فارنهایت در ماه می متغیر است. اما افزایش دمای هوا می‌تواند باعث کاهش چشمگیر محصول شده و احتمال خشکسالی را نیز افزایش دهد که این موضوع باعث نگرانی کارشناسان است.

دانشمندان از ماه مارس 2007 تا می 2009 هر شش ماه یکبار اقدام به کاشت گندم کردند و برای شش مورد از پانزده کاشت گرمای مصنوعی را به‌کار بردند، به‌طوریکه در ماه‌های مارس، دسامبر و سپتامبر گرمای تولید شده از مادون قرمز به مزارع داده شد. برای این کار از گرم کننده‌های مادون قرمز استفاده شد که روی مزارع آویخته شده بودند. همچنين از سیستمی تحت عنوان بهسازی کنترل دمای هوای آزاد (T-FACE) استفاده شد که به دانشمندان کمک می‌کند تا دمای هوای مزارع مورد آزمایش را که در هوای آزاد قرار دارند بخوبی کنترل کنند. امروزه این فناوری در بسیاری از نقاط جهان توسط دانشمندان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

همانطور که انتظار می‌رفت گرما باعث افزایش رشد گندم، افزایش دمای خاک، کاهش رطوبت خاک و تاثیر اساسی روی فتوسنتز شد. اما میزان محصول ارتباط مستقیم با زمان کاشت آن داشت. هنگامی که در نیمه زمستان به مزارع گرما داده شد، رشد آنها سریع‌تر شد. اما اعمال گرما به گندم‌های کاشته شده در سپتامبر باعث شد تا گندم‌ها در مقابل سرمای اول سال مقاومت کرده و تنها مقدار کمی از محصول تلف شود. گندم کاشته شده در همین زمان بدون اعمال گرما هیچگونه تلفاتی نداشت.

نتایج این تحقیقات در مجله بیولوژی تغییرات جهانی (Global Change Biology) منتشر شد تا راهنمایی های لازم را به گندمکاران ارائه دهد تا بتوان همراه با تغییرات آب و هوایی زمان مناسب برای کاشت و برداشت را برنامه ریزی کرده و تلفات کمتری داشت. همچنین در این تحقیق کارایی سیستم بهسازی کنترل دمای هوای آزاد نیز باری دیگر به نمایش درآمد.

تهیه و تنظیم: گیتی احتشام دفتری

به نظر می‌رسد در آب‌های قطب جنوب از مدتی پیش پلانکتون‌ها رشد خیلی خوبی دارند. کلونی‌های جانداران مرداب زی که بخشی از آنها حدود صد سال پیش طی اکتشافات اسکات، قطب شناس بریتانیایی، جمع آوری شده بودند، از این امر حکایت دارند. یک گروه بین المللی از محققان اعلام کرده‌اند که رشد جاندارانی که از پلانکتون ها تغذیه می‌کنند، از حدود دو دهه‌ی پیش سرعت گرفته است.

antarktis2

به گزارش روزنامه الكترونيكي دانش و فناوري ـ ستنا، به گفته‌ی دیوید بارنز از گروه بریتانیایی بررسی قطب جنوب: «این یکی از دلایل متعددی است که حیات در قطب جنوب اخیراً دچار تغییرات فاحشی شده است.» به عقیده‌ی این محقق و همکارانش، این پدیده در وهله‌ی اول از طریق سوراخ لایه ازن و تأثیر آن بر شرایط باد منطقه‌ای قابل توجیه است. دما و پوشش یخی در بازه‌ی زمانی مورد بررسی فقط تغییر اندکی داشته‌اند.

جانداران مرداب زی (Bryozoans) حیوانات میکروسکوپی کوچکی هستند که از برخی جهات یادآور پلیپ‌های مرجانی هستند. چگونگی تغذیه‌ی این جانداران از ارگانیسم‌های پلانکتونی و رشدشان به صورت کلونی، در مورد نوع سلارینلا نوتی مشابه روش خویشاوندان آهکی که مرداب را پوشش می‌دهند، است. می‌توان از روی حلقه‌های سالیانه منظم در این اسکلت آهکی پی برد که این حیوانات و در نتیجه «خویشاوندان» با چه سرعتی رشد می‌کنند.

بارنز و همکارانش کلونی‌هایی را که در زمان‌های متفاوت در دریای راس قطب جنوب جمع آوری شده بودند، بررسی کردند. بخشی از این نمونه‌ها متعلق به سفرهای اکتشافی دیسکاوری و ترانووا هستند که رابرت فالکون اسکات در سال‌های 1901 یا 1913 شروع کرده بود. به گزارش محققان در مجله‌ی «زیست شناسی امروز»، این کلونی ها حدود 9/3 میلی متر در سال رشد می‌کنند، درست همان سرعت رشدی که همتایانشان در دهه ی 30 یا دهه ی 70 داشتند. اما به نظر می‌رسد از شروع دهه‌ی 90 رشد سالانه دوبرابر شده است.

به عقیده‌ی محققان، عملکرد بادهای تند می‌تواند توجیهی برای این رشد سریع باشد، به این ترتیب که با انتقال آب‌های عمقی سرشار از غذا به سطح دریا باعث رشد بهتر غذای جانداران مرداب‌زی می‌شوند. از آنجا که اسکلت آهکی یک کلونی جانداران مرداب‌زی بعد از نابودیشان در رسوبات مدفون می‌شود، زنجیره‌ی غذایی دارای دور تند در نهایت می‌تواند تأثیر کاهنده بر غلظت دی اکسید کربن جو داشته باشد، طبق اظهار نظر بارنز: «اگر حق با ما باشد، این مثال نادری از یک حیوان را نشان می‌دهد که به یک پدیده‌ی جهانی، یعنی سوراخ لایه‌ی ازن، واکنش نشان می‌دهد و در نتیجه دیگری را، یعنی اثر گلخانه‌ای را، تحت تأثیر قرار می‌دهد.»

برگردان: خديجه كاظم عليلو

سه شنبه 03 اسفند 1389 ساعت 19:45

جهانی باورنکردنی در سال 2050

Written by Administrator

با افزایش جمعیت بی نظیری که شاهد آن هستیم، تا سال 2050 جهانی پرجمعیت و باورنکردنی خواهیم داشت.

overpopulation-in-india_1

به گزارش روزنامه الکترونیکی دانش و فناوری ـ ستنا، سازمان ملل اعلام کرده که جمعیت جهان تا پایان امسال به 7 میلیارد نفر و تا سال 2050 به 9 میلیارد نفر خواهد رسید. بیشترین رشد را در کشورهای فقیر بویژه در آفریقا و آسیای جنوبی خواهیم داشت.

تامین غذای این تعداد انسان مهمترین بخش این تغییر بزرگ به شمار می‌آید همچنان که کاهش منابع اصلی ترین پیامد آن خواهد بود. پیش بینی می شود در چهل سال آینده درآمدها در کل جهان سه برابر و در کشورهای پیشرفته پنج برابر شوند که این باعث ایجاد فشار بیشتری به ذخایر غذایی در سراسر جهان خواهد شد. با افزایش درآمدها مردم به مصرف غذاهایی چون گوشت و ماهی بیشتر روی خواهند آورد که این امر منابع اصلی غذا را تحت تاثیر قرار خواهد داد. افزایش مردم، افزایش درآمدها، افزایش مصرف، ولی همان سیاره!

کارشناسان جمعیت در صددند تا با برنامه‌ریزی و کنترل جمعیت در سراسر جهان بالاخص در کشورهای در حال توسعه بتوانند به رشد معکوس جمعیت جهان کمک کنند. در 20 سال گذشته سرمایه‌گذاری برای کنترل جمعیت در مقیاس جهانی محدود بوده است ولی اینک با بروز مشکلات عمده ی زیست محیطی همچون گرم شدن کره زمین و افزایش قیمت غذا، توجه به این مهم ضروری شده و سرمایه گذاری‌های هنگفتی برای آن شکل گرفته است.

کارشناسان می‌گویند تنها راه کنترل رشد جمعیت جهان، برنامه‌ریزی و کنترل خانوارهاست. این موضوع در حالی مطرح می‌شود که بسیاری از کارشناسان مخالف آن بوده و بر این اعتقادند که برنامه کنترل جمعیت توسط ایالات متحده تنها به معنی محدودیت برای کشورهای در حال توسعه بوده و عملا هیچ محدودیتی برای آمریکایی‌ها ندارد.

تهیه و تنظیم: گیتی احتشام دفتری

جهان کنونی در حالی بحران کمبود مواد غذایی را پشت سر می‌گذارد که برای دومین بار در سه سال اخیر این پدیده تکرار می‌شود.

wheat-beautiful

به گزارش روزنامه الکترونیکی دانش و فناوری ـ ستنا، قیمت جهانی غذا با افزایش بی نظیر قیمت گندم، ذرت، قند و شکر و نفت در ماه ژانویه رکوردها را شکست. این افزایش قیمت صعودی تاثیر بسیار کم رنگی بر تورم آمریکا داشته است. ثبات نسبی قیمت ها در آمریکا اگرچه اقتصاد این کشور را متشنج نکرده ولی تاثیر شدیدی روی مردم فقیر جهان که بخش اعظم درآمد خود را تنها صرف مواد غذایی اصلی می کنند، داشته است.

کارشناسان عوامل متعددی را برای کاهش مواد غذایی در سطح جهان نام برده اند. یکی از عمده ترین دلایل این امر وقوع پیاپی وقایع طبیعی و از بین رفتن زمین های کشاورزی است. تعدد بلایای طبیعی به دلیل افزایش غلظت گازهای گلخانه ای در جو کره زمین است. از این نقطه نظر برخی کارشناسان معتقدند این تازه شروعی برای سیر صعودی بحران کمبود غذا در آینده است.

سیر صعودی قیمت غذا تا حدودی نیز در نتیجه رونق عمومی برخی کالاهاست. قیمت بسیاری از مواد خام اولیه از آلومینیوم گرفته تا روی، به دلیل تکوین بازارهای مورد نیاز از اوایل سال 2009 به سرعت رو به افزایش است. اما ارتباط میان رشد اقتصادی و تقاضا در مورد موادی چون مس بسیار بارزتر از غذاست. تا حدی که به جز کشورهای بسیار فقیر افزایش درآمد تاثیر چندانی روی میزان تغذیه مردم نداشته است. این واقعیت وجود دارد که در کشورهای رو به رشد مانند چین پیشرفت اقتصادی باعث افزایش مصرف گوشت و بدنبال آن افزایش تقاضا برای غذاهای حیوانی است. نیز مواد خام کشاورزی، بویژه پنبه، و فرآورده های اتانول با محصولات غذایی برای اشغال زمین های کشاورزی رقابت می کنند. این موارد نشانگر تاثیر رشد اقتصادی و سیاستهای اشتباه انرژی روی افزایش قیمت مواد غذایی است.

موضوع گندم که قیمت آن از تابستان گذشته تقریبا دو برابر شده است، تا حدودی متفاوت است. دلیل اوج قیمت گندم واضح است: سقوط ناگهانی تولید گندم در جهان. به گزارش سازمان کشاورزی ایالات متحده آمریکا مسب اصلی کاهش تولید گندم شوروی سابق است. دلیل آن نیز موج گرما وخشکسالی بی سابقه در منطقه است که حتی برای اولین بار باعث افزایش دمای مسکو به بیش از 100 درجه سانتیگراد گردید. موج گرمای بی سابقه در روسیه تنها یکی از پدیده‌های آب و هوایی غیرعادی اخیر است. خشکی هوا در برزیل و فاجعه ی سیل در استرالیا نمونه‌های دیگر گرم شدن کره زمین هستند که هر کدام به نوبه خود سهم بزرگی در کاهش محصولات کشاورزی داشتند. خشکسالی و سیل هر دو پیامدهای طبیعی گرم شدن جو کره زمین هستند. خشکسالی بطور مستقیم به دلیل افزایش دما و سیل ها به‌دلیل اینکه با گرم شدن اقیانوس ها تبخیر بیشتری صورت می‌گیرد.

در مقیاس جهانی، سال 2010 گرمترین سال تاریخ هواشناسی بوده است و ما شاهد افزایش دما نه تنها در روسیه بلکه در بیش از 19 کشور جهان بوده‌ایم. در واقع یک پنجم زمین‌های کشاورزی جهان دچار خشکی شده‌اند. می‌توان به‌وضوح مشاهده کرد که گرم شدن کره زمین چگونه می تواند باعث بحران کمبود غذا گشته و زندگی میلیون ها انسان را مختل کند.

تهیه و تنظیم: گیتی احتشام دفتری

زره یخی گرینلند شاید قادر باشد دمای افزایش یافته را بهتر از آنچه که تاکنون تصورش می‌رفت و باعث ترس و نگرانی شده بود، تحمل کند. این نتیجه‌گیری از مشاهده اثر برگشتی شگفت آور توسط محققان بریتانیایی و بلژیکی نشأت گرفته است. بر این اساس، در سال‌هایی که دمای هوا در تابستان بالا بوده، یخچال‌های طبیعی در حاشیه لایه یخی نسبت به سال‌های نسبتاً گرم سرعت کمتری داشتند.

schmelzwasser-leeds1

به گزارش روزنامه الكترونيكي دانش و فناوري ـ ستنا، بنا به حدس این گروه به سرپرستی اندرو شپارد از دانشگاه لیدز در مجله نیچر، یک دلیل احتمالی می‌تواند مقادیر متفاوت آب حاصل از ذوب یخ‌ها باشد. وقتی این آب زیر یک یخچال نه تنها بالشتک‌های آبی جداگانه، بلکه یک سیستم کانالی پیوسته می‌سازد و درآن به سرعت جاری می‌شود، در واقع زبانه یخی قادر می‌شود  آنرا از زمین صخره‌ای بمکد. این محقق تأکید می‌کند: «البته این بدان معنا نیست که سطح یخی از تأثیرات تغییر آب و هوا مصون است.»

سطح یخی گرینلند با ضخامت متوسط 7/1 کیلومتر دارای آب کافی برای افزایش سطح آب دریا تا حدود هفت متر در سرتاسر جهان است. دماهای بالاتر به این مفهوم است که در تابستان یخ بیشتری از سطح لایه یخی ذوب می‌شود و از میان شکاف‌ها جریان می یابد. با کمک مشاهدات ماهواره‌ای چندین ساله، شپارد و همکاران به بررسی این مسئله پرداختند که چگونه آب حاصل از ذوب یخ به عنوان یک روغن ماشین احتمالی بر حرکت زبانه‌های یخچالی تأثیر می‌گذارد.

محققان از اندازه‌گیری‌های راداری برنامه ماهواره اروپایی ERS برای دنبال کردن جریان شش یخچال در جنوب غربی گرینلند که به خشکی منتهی می‌شوند، در طول شش سال استفاده کردند. طبق انتظارات یخ یخچال در ماه‌های زمستان با حدود 120 متر در سال به وضوح آهسته‌تر از ماه‌های تابستان، که در آنها سرعت تا 314 متر در سال می رسید، به سمت پایین کوه حرکت کرده بود. البته این سرعت بیشینه تابستانی در سال‌های بسیار گرم 1995 و 1998 مدت کوتاهی ادامه داشت.

در این سال‌ها، چهار یخچال از شش یخچال در ابتدا بسیار به شدت سرعت گرفتند، اما به همان سرعت نیز متوقف شدند. این رفتار متفاوت در کل جریان یخ فقط در ماه‌های تابستان ایجاد می‌شود. بنا به تخمین شپارد و همکاران، در این دو سال بسیار گرم این جریان حدود 67 درصد، برعکس در سال های نسبتا گرم حدود 100 درصد بیشتر از جریان یخ در ماه‌های زمستان بود.

به عقیده محققان، این اثر می‌تواند تناقض احتمالی بین مطالعات قبلی را مرتفع سازد. نتایج مشاهدات و محاسبات مدلی حاکی از آن است که افزایش آب حاصل از ذوب یخ همزمان با افزایش سرعت یخچال‌ها رخ می‌دهد. یک مطالعه طولی، برعکس، نشان داده است که تخلیه آب یخ گرینلند در یک بازه زمانی 17 ساله در مجموع کاهش یافته است، اگرچه ذوب یخ در تابستان در همان بازه زمانی افزایش داشته است. طبق نتیجه‌گیری این گروه، تازه زمانی که قادر باشیم رویدادهای زیر سطح یخی را بهتر درک کنیم، می‌توان به طور قابل اطمینانی تخمین زد که زره یخی گرینلند تا چه اندازه موجب افزایش آتی سطح آب دریا خواهد شد.

برگردان: خديجه كاظم عليلو

محققان کانادایی درباره ذوب یخچال‌ها و کلاهک‌های یخی در سرتاسر جهان و پیامدهای سنگین دسترس‌پذیری آب هشدار می‌دهند. اروپا به ویژه در معرض این خطر قرار خواهد داشت.

alp

به گزارش روزنامه الكترونيكي دانش و فناوري ـ ستنا، محققان آب و هوایی کانادا هشدار می‌دهند که تا پایان سده جاری گرمایش زمین احتمالاً 75 درصد یخچال های آلپ را ذوب خواهد کرد. در این میان کوه‌های آلپ در سرتاسر جهان بیشتر از همه در معرض این روند قرار می‌گیرند. به پیش بینی ژئو فیزیکدانان والتینا رادیک و رجین هوک از دانشگاه بریتیش کلمبیا در ونکوور آلاسکا، در مجموع حجم یخچال‌ها و کلاهک‌های یخی تا پایان سده جاری حدود 15 تا 27 درصد کاهش خواهد یافت.

این مطالعه مؤکداً پیامد های تغییر آب و هوا بر سطوح یخی عظیم گرینلند و قطب جنوب را بررسی نمی‌کند. این سطوح یا یخچال‌های قاره‌ای بیش از 99 درصد یخ های سراسر جهان را شامل می‌شوند.

به گزارش دانشمندان در مجله «نیچر ژئوساینس»، بسته به مدل یخچال های مناطق آلپی بین 60 تا 90 درصد حجم خود را از دست می دهند. مناطق کوهستانی نیوزلند حدود 72 درصد یخ خود را از دست می دهند. برعکس، تأثیرات بر کلاهک های یخی و یخچال های کوهستانی در گرینلند و آسیا که هشت و ده درصد حجم خود را از دست خواهند داد، به مراتب ضعیف تر خواهد بود.

در این تحقیق آمده است: «ذوب یخ ها تا این اندازه، تأثیرات قابل توجهی بر شرایط آب منطقه‌ای و دسترس پذیری آب خواهد داشت.» در این میان برخی از مناطق جهان، بسته به ارتفاع یخچال، خصوصیات ویژه زمین یا تفاوت‌های منطقه‌ای در افزایش دما، خیلی بیشتر از سایر مناطق تحت تأثیر این روند قرار می‌گیرند. این امر می‌تواند برای جمعیت مناطق تحت تأثیر قرار گرفته با سیلاب‌ها یا در مناطق خشک که یخچال‌ها به عنوان منابع آب آشامیدنی محسوب می‌شوند، با کمبود آب همراه باشد.

به پیش بینی محققان، فقط آب ذوب شده حاصل از کاهش یخ ها می تواند سطح آب دریا را 9 تا 16 سانتی متر افزایش دهد. علاوه بر آب ذوب شده، انبساط آب ناشی از گرمایش زمین نیز عامل مهمی برای افزایش سطح آب دریاست.

ده مدل رایانه‌ای دانشمندان به بیش از 120 هزار یخچال کوهستانی و کلاهک های یخی در 19 منطقه مربوط می‌شود که دارای همه این سطوح یخی در سراسر جهان هستند ـ به استثنای گرینلند و قطب جنوب. آنان برای محاسباتشان اطلاعات مربوط به 300 یخچال از سال های 1961 تا 2004 را مورد استفاده قرار دادند. آنان سناریوی شورای جهانی آب و هوا IPCC را که طبق آن دمای متوسط زمین تا پایان قرن 21 حدود 8/2 درجه سلسیوس افزایش می یابد، مبنای کار قرار دادند.

پیش گویی دانشمندان کانادایی دانشگاه ویکتوریا و دانشگاه کلگری نیز به طرز مشابهی ناخوشایند است. حتی اگر کل انتشار دی اکسید کربن تا سال 2100 متوقف شود، گازهای گلخانه‌ای موجود در جو و جنگل زدایی‌هایی که تاکنون صورت گرفته، آب و هوا را تا سال 3000 تحت تأثیر قرار خواهند داد. محققان، برخلاف همکاران ونکووری، برای پیش بینی خود از سناریوی بدبینانه ی دیگر شورای جهانی آب و هوا استفاده کردند. در این سناریو دما تا سال 2100 به طور متوسط حدود 4/3 درجه سلسیوس افزایش می‌یابد.

محققان آب و هوا در مجله «نیچر ژئو ساینس» هشدار می دهند که این می تواند تا سال 3000 به نابودی وسیع سطوح یخی غرب قطب جنوب منجر شود، چیزی که سطح آب دریا را تا چندین متر افزایش می‌دهد. بدین ترتیب بسیاری از مناطق ساحلی مسکونی بخشی از کف دریا می‌شوند.

برگردان: خديجه كاظم عليلو

سه شنبه 07 دی 1389 ساعت 14:19

تولید بنزین از علف های هرز

Written by Administrator

یک قارچ مخمر جدید باقیمانده گیاهان را به اتانول تبدیل می‌کند و بدین ترتیب روند جستجوی سوخت‌های زیستی نسل دوم را پیش می‌برد.

Unkraut

 

به گزارش روزنامه الكترونيكي دانش و فناوري ـ ستنا، بشر دلایل خوبی برای درک دقیق عملکرد این مخمر دارد. این به اصطلاح مخمر نان که نام علمی آنها ساکارومایسس سرویسیا است، هنگام پخت نان خدمات ارزشمندی انجام می‌دهد. علاوه بر غذا، این قارچ منحصر به فرد در آینده نزدیک جهت برآروده ساختن یک نیاز اساسی سوم و مدرن مورد استفاده قرار خواهد گرفت: «راندن خودرو». الکل اتانول که توسط این قارچ تولید می‌شود، یک جایگزین دوستدار محیط زیست برای بنزین است. گروهی از محققان آمریکایی این تک سلولی را به میکروارگانیسمی مجهز کرده‌اند که به طور بسیار کارایی این سوخت را از کاه و دیگر بازمانده های گیاهی تولید می‌کند.

بدین ترتیب گام بزرگی در جهت پیشرفت روند جستجوی سوخت‌های زیستی نسل دوم برداشته می‌شود. این امر می‌تواند منتقدانی را که در حال حاضر با سوخت زیستی موجود کنونی مخالف هستند، آرام کند. زیرا سوخت کنونی که اغلب از ذرت، گندم یا دیگر غلات خوراکی تولید می‌شود، باعث افزایش قیمت مواد غذایی می‌شود. به علاوه انرژی حاصل از گیاهان به هیچ وجه بی تأثیر بر آب و هوا نیست. از اول ژانویه سال 2011 قانونی که طبق آن باید سوخت زیستی در مقایسه با سوخت معمولی محیط زیست، حداقل 35 درصد تولید گاز گلخانه ای را کاهش دهد، اعتبار می یابد. برای این کار بایستی کل زنجیره از زمین قابل کشت گرفته تا لوله اگزوز خودروها ارزیابی شود. روی آوردن به بازمانده‌های گیاهی یا سبزیجات خالص که روی زمین های با وسعت کم رشد می‌کنند، می تواند هم مسئله انتخاب دشوار بین سوخت حاصل از مواد خام یا مواد غذایی را حل کند و هم دوستدار محیط زیست باشد. اما برای تحقق این امر، میکروبیولوژیست ها باید مجموعه ای از مشکلات بغرنج را حل کنند.

اتانول بایستی از دو نوع قند تولید شود که برای انسان غیرقابل هضم هستند. یکی از آنها سلولز است که به گیاهان استحکام می بخشد. سلولز یک مولکول زنجیره ای است که از صد ها ترکیب قندی ساده تشکیل شده است. وقتی با افزودن آنزیم ها به اجزاء تشکیل دهنده خود یعنی گلوکز تجزیه می شود، مخمر ها قادرند آن را به خوبی هضم کنند. اما بعد حدود یک سوم کل قند ماده گیاهی بدون استفاده باقی می ماند. اما مخمر ها قادر نیستند این کار را انجام دهند، زیرا مولکول های غیر قابل هضم به جای شش مولکول کربن موجود در گلوکز دارای 5 مولکول کربن هستند. اولین کارخانه در سرتاسر جهان در کالوندبورگ دانمارک که اتانول را از کاه تولید می کند، روی این بخش از فناوری کار می کند؛ در آنجا قند 5 کربنه بلا استفاده به غذای دامی تبدیل می‌شود.

زیست شناسان و مدیران کارخانجات این را یک اسراف می دانند. به گفته آندره کولترمان از شرکت چند ملیتی شیمی جنوب:«اگر قند 5 کربنه را تجزیه کنیم، حدود نیم برابر اتانول بیشتری به دست می آوریم.» شرکت وی در حال حاضر یک تأسیسات نمایشی را در اشتراوبینگ بازسازی می کند، میکروارگانیسم های اصلاح یافته در آنجا بایستی هر دو نوع قند را هضم کنند. استاندارد تحقیقات تجهیز ژن های قارچ مخمر به دیگر میکروارگانیسم ها است که قادرند قند 5 کربنه گزیلوز را تجزیه کنند. اما اغلب برای تحقق این امر یک مشکل وجود دارد: مخمر ها ابتدا گلوکز و سپس گزیلوز را تجزیه می کنند و به همین دلیل روند کارشان بسیار کند است.

برای دور زدن این مشکل، محققان مطالعه جدید دوباره به گلوکز روی آوردند:

این گروه به سرپرستی سوک جین ها از دانشگاه ایلی نویز در اوربانا یک پروتئین انتقالی بیگانه را در قارچ مخمر جای داد. این پروتئین نوعی گلوکز دوگانه را که هنگام تجزیه زنجیره های سلولزی در مرحله ماقبل آخر تولید می شود، از غشای سلولی عبور می دهد. تازه آن وقت، آنزیمی نیز که بعداً افزوده شده است، گلوگز مورد نیاز را تولید می کند. این ظاهراً عبور از میان یک گره پیچ خورده بود. قارچ تغییر یافته حالا دارای دو شاخه جدا برای برداشت و تجزیه هر دو نوع قند به طور همزمان است؛ بدین ترتیب این قارچ تا حدود 25 درصد اتانول بیشتری تولید می کند.

برگردان: خديجه كاظم عليلو

انفجار سکوی حفاری "دیپ واتر هورایزن" در جنوب شرق خلیج مکزیک و بدنبال آن نشت چاه نفت در ماه آوریل، باعث ایجاد لکه ی نفتی بزرگی در این آبها و سرایت آن به آبهای آزاد شده است.

mexico_gulf

به گزارش روزنامه الكترونيكي دانش و فناوري ـ ستنا، چندين ماه بعد از فاجعه انفجار سکوی حفاری در خليج مكزيك، هر روز مقدار بیشتری نفت وارد آب‌ها می‌شود و با گسترش نشت نفت و آلوده شدن همه سواحل آمریكا، هزاران جانور دریایی تحت تاثیر آلودگی نشت نفت قرار گرفته‌اند. موسسه پستانداران دریایی اعلام کرده که در فاصله صد کیلومتری از محل نشت، ضخامت نفتی که روی آب جمع شده بسیار زیاد است. دانشمندان این موسسه از جانوران تلف شده مسیر نمونه برداری می كنند تا در آزمایشگاه به بررسی تاثیرات آلودگی نفتی بپردازند ولی میزان تلفات جانوران دریایی براثر آلودگی نفتی هرگز به صورت دقیق مشخص نخواهد شد.

خليج مکزيک، خليج بزرگي از اقيانوس اطلس است که در جنوب شرقي قاره آمريکا قرار دارد، طبيعت اين منطقه با ميليون ها جاندار که تعدادي از آنها تنها اختصاص به اين نقطه از دنيا داشته و در جايي ديگر يافت نمي شدند، سالانه ميليون‌ها گردشگر را براي بازديد به اين نقطه مي‌کشاند. اما اين روزها از آن همه زيبايي تنها دريايي سياه و آلوده با اجساد هزاران جانداري که هر روز در اثر استفاده از آب آلوده به نفت جان مي دهند، بر جاي مانده است. اين فاجعه، سواحل ايالت هاي لوئيزيانا را که داراي 40 درصد تالاب هاي آمريکاست، همچنين، مي سي سي پي، آلاباما و فلوريدا را تحت تاثير قرار داده است و تلاش هزاران کارشناس نفتي آمريکا و انگليس و اقدامات آنان نيز تاکنون نتوانسته است به اين فاجعه زيست محيطي پايان دهد. ادامه نشت نفت و عواقب ناشي از اين حادثه گريبانگير مناطق ديگر جهان نيز شده و بر اساس تحليل هاي کارشناسان از روي عکس هاي ماهواره اي، آلودگي هاي نفتي ايجاد شده به تدريج در حال حرکت به سمت اروپا و قطب شمال است. در پي بحران ناشي از گسترش لکه هاي نفتي در خليج مکزيک و توسعه آن به سوي اقيانوس‌ها، با افزايش غلظت و ممزوج شدن آن با جلبک هاي اقيانوس به تدريج شاهد ماده قير مانندي خواهيم بود که ترکيبات بسيار خطرناکي را بوجود خواهد آورد.

با وجود گذشت ماه‌ها، این بحران همچنان ادامه دارد و نشت نفت متوقف نشده است. کارشناسان معتقدند وزش طوفان هاي موسمي سبب دشوارتر شدن عمليات پاکسازي شده است. این در حالیست که نشانه‌های آلودگی نفتی در شبه جزیره بولیوار و جزیره گالوستون مشاهده شده و گفته می شود گسترش این لکه نفتی به سواحل تگزاس و فلوریدا و میامی نیز رسیده است.

باستان‌شناسان زير آب هشدار دادند، ادامه نشت نفت در خليج مکزيک، تهديدي جدي را بر کشتي‌هاي تاريخي غرق شده اين منطقه وارد کرده است. کشتي‌ شکسته‌هاي چوبي موجود در خطوط ساحلي خليج مکزيک، آثار به جاي مانده از جنگ جهاني دوم در سواحل اين منطقه، کشتي‌هاي به جاي مانده از دزدان دريايي،‌ هتل‌هاي قديمي و دهکده‌هاي ماهيگيران،‌ تهديد شوندگان اصلي نشت نفت در آب‌هاي منطقه به شمار مي‌روند. گفتنی است صنعت ماهیگیری بسیاری از آب‌های منطقه مدتهاست دچار مخاطره شده‌اند.

تهیه و تنظیم: گیتی احتشام دفتری

در میان بیشتر حیوانات پستاندار قطب شمال رفتار جفتگیری جدیدی خارج از مرزهای گونه‌ای، رایج شده است. ره آورد این رفتار به وجود آمدن هر چه بیشتر حیوانات هیبریدی (ترکیبی) است.

hybride_kombo_DW_W_1275239p

به گزارش روزنامه الكترونيكي دانش و فناوري ـ ستنا، تغییر آب و هوا باعث بروز رفتارهای ناخوشایندی در حیوانات قطب شمال شده است. طبق یک مطالعه علمی بسیاری از پستانداران دیگر حتی جفت مناسب خود را برای تولید مثل نمی‌یابند. به گزارش مجله انگلیسی «نیچر»، یخ ذوب شده حیوانات منزوی گونه‌های متفاوت را به سوی همدیگر سوق می‌دهد. حیوانات هیبریدی به طور روز افزونی به دنیا می‌آیند و نسل حیوانات کمیاب در خطر انقراض است.

به نوشته گروهی از دانشمندان به سرپرستی برندان کلی از اداره اقیانوس‌ها و جو آمریکا، ذوب سریع یخ در دریای قطب شمال گونه‌ها را به واسطه‌ی آمیزش با گونه‌های متفاوت و از دست دادن محل زندگی به خطر می‌اندازد.

در سال 2006 دانشمندان یک «پیزلی»، هیبریدی از خرس قطبی و گریزلی، را کشف کردند. در سال 2010 یک شکارچی به خرسی تیراندازی کرد که دارای DNA ترکیبی بود. همچنین در وال‌ها و سگ‌های آبی نیز آمیزه‌هایی وجود داشت.

به گفته کلی هنوز معلوم نیست که حیوانات قطبی تا چه اندازه با یکدیگر آمیزش پیدا کرده‌اند. البته مثال‌های بسیاری وجود دارد. در سال گذشته در دریای بارنت بین آلاسکا و روسیه از یک هیبرید نهنگ گرینلند و نهنگ اقیانوس آرام عکس برداری شده بود.

به گفته محققان، ممکن است نهنگ‌های اقیانوس آرام که در حال حاضر تعداد آنها کمتر از 200 تا است، به واسطه‌ی آمیزش با وال‌های فراوان گرینلند کاملاً از بین بروند. در میان نهنگ‌های پوزه پهن و سگ‌های آبی نیز نسل جدیدی با کروموزوم های تغییر یافته کشف شده است.

کلی تأکید می‌کند که تشکیل هیبریدها بالنفسه چیز بدی نیست، زیرا این پدیده به طور مؤثری تکامل را پیش می‌برد. اما آمیزشی که بشر باعث آن شده، مثل این مورد، اغلب طول عمر کوتاهی دارد و تنوع ژنتیکی را خیلی سریع کاهش می‌دهد.

بدین ترتیب در مورد آمیزش خرس قطبی و گریزلی و ایجاد هیبرید، مشکل ادامه حیات مطرح می‌شود. در حالی که خرس قطبی برای شکار سگ‌های آبی می‌تواند از توانایی‌های خوب خود به عنوان شناگر بهره برد، گریزلی به دلیل ساختار بدنی اش شناگر بدی است.

محققان به وضوح اعلام کردند که چنین خرس‌های هیبریدی جان خود را از دست می‌دهند، درست همانند اتفاقی که برای هیبریدهای گرگ‌های معمولی و گرگ‌های مرغزار در آمریکا رخ داد.

گرمایش جهانی زمین دو تا سه برابر بیشتر از باقی جهان قطب شمال را متأثر کرده است و باعث تغییرات زیادی در پستانداران خشکی و دریایی ساکن شده است. طبق تخمین کارشناسان، اگر انتشار گاز دی اکسید کربن در سرتاسر جهان کاهش چشمگیری نداشته باشد، در اواخر قرن اخیر در فصل تابستان دیگر یخی روی کلاهک قطب وجود نخواهد داشت.

برگردان: خديجه كاظم عليلو

صفحه 1 از 13